تاثیر تنظیمات ماشین بافندگی بر مقاومت بافندگی

امروزه و با پیشرفت روزافزون تکنولوژی نساجی ماشین آلات پیشرفته با قابلیت تنظیمات متنوع تولید و مورد استفاده قرار گرفته اند. یکی ازعوامل مهم در بافت پارچه با توجه به تنظیمات ماشین، مقاومت بافندگی است که به معنای مقاومت لبه پارچه در برابر نیروی دفتین جهت دستیابی به حداکثر تراکم پودی در ماشین می‌باشد که علاوه برتنظیمات ماشین به جنس و نمره نخ، نیروی دفتین زنی و هندسه ماشین نیز وابسته است.

در این پژوهش، تاثیر سه عامل نمره نخ پود، ارتفاع پل تار و زمان بسته شدن دهنه هر کدام در سه سطح، روی میزان پیشروی لبه پارچه و در نتیجه مقاومت بافندگی بررسی شده است. بنابراین به طور کلی میزان پیشروی لبه پارچه هنگام بافت در 27 حالت مورد بررسی قرارگرفت که هر یک از این 27 حالت بافت پارچه در حداکثر تراکم پودی قابل دستیابی انجام شد. با استفاده از رابطه تجربی گرین وود و کوهیگ میزان مقاومت بافندگی در هر یک از حالت‌ها محاسبه شد.

نتایج نشان می‌دهد ضخیم تر بودن نخ پود و کاهش ارتفاع پل تار از سطح 1+ تا 0 باعث افزایش میزان پیشروی لبه بافت و در نتیجه مقاومت بافندگی می‌گردد. کاهش بیشتر ارتفاع از 0 تا 1- باعث افزایش بافت پذیری (کاهش مقاومت بافندگی) می‌شود. زودتر بسته شدن دهنه تاثیر چندان در افزایش میزان پیشروی لبه پارچه و مقاومت بافندگی نداشت. همچنین می توان گفت که افزایش تراکم پودی باعث کاهش میزان بافت پذیری و در نتیجه افزایش مقاومت بافندگی می‌شود.