هیدروژلهای زیستسازگار با پایداری و کارایی بالا، بهدلیل ویژگیهای منحصربهفرد خود، بهطور فزایندهای در حوزههایی همچون پزشکی، سامانههای دارورسانی و مهندسی بافت مورد توجه قرار گرفتهاند. در این پژوهش، با هدف بهبود خواص عملکردی و ساختاری، هیدروژل پلی وینیل الکل حاوی براکس و درختسان (دندریمر) پلی آمیدوآمین (پامام) طراحی شدند. نتایج حاصل از بررسی ظرفیت نگهداری آب، بر پایه اندازهگیری کاهش وزن نمونهها در بازههای زمانی مختلف، نشان داد که افزودن دندریمر موجب افزایش حدود ۲۰ درصدی در توانایی حفظ رطوبت میشود. آزمون رئومتری نیز بیانگر افزایش مدول ذخیره نمونههای دارای دندریمر تا حدود ۲۵۰۰۰ پاسکال نسبت به نمونههای فاقد آن بود، همچنین نقطه تغییر حالت را به فرکانسهای پایینتر انتقال میدهد که بیانگر اتصالات عرضی بیشتر است. تحلیلهای طیفسنجی FTIR تأیید کرد که حضور دندریمر موجب افزایش اتصالات عرضی در ساختار شبکهای هیدروژل میشود. این نتایج نشان میدهد که افزودن دندریمر، میتوان هیدروژلهایی با عملکرد ارتقاءیافته برای کاربردهای زیستی طراحی و تولید کرد. این مطالعه بهخوبی نقش همافزایی دندریمر را در توسعه مواد پیشرفته به نمایش میگذارد.
نشریه نساجی و پلیمر