تهیه و مشخصه یابی الیاف تولید شده به روش ترریسی بر پایه پلی‌یورتان، پلی‌وینیلیدین‌فلوراید و نانولوله کربنی

تر‌ریسی فرایندی است که طی آن سیالی شامل پلیمر و حلال، از طریق روزنه‌های ریسنده به داخل حمام انعقاد وارد می‌شود. به هنگام تماس محلول با محیط حمام و وقوع وارونگی فاز ناشی از تبادل حلال و غیرحلال، حلال از ساختار پلیمر خارج شده و فرایند انجماد و تشکیل ساختار لیف آغاز می‌گردد. در این پژوهش، پلی‌یورتان گرمانرم (TPU) به دلیل انعطاف‌پذیری، زیست‌سازگاری و مقاومت بالا در برابر سایش، کشش و مواد شیمیایی، به‌عنوان یکی از اجزای اصلی به منظور تولید الیاف به روش تر‌ریسی انتخاب شد. همچنین، پلی‌وینیلیدین‌فلوراید (PVDF) به سبب استحکام مکانیکی مناسب، پایداری حرارتی و شیمیایی بالا و عدم سمی بودن، و نانولوله‌های کربنی چندجداره (MWCNT) به‌عنوان عامل تقویت‌کننده استحکام الیاف کامپوزیتی، به ترکیب افزوده شدند. تاثیر متغیرهای فرایندی در تولید مونوفیلامنت‌های TPU، TPU/PVDF و TPU/PVDF/MWCNT به روش ترریسی بررسی گردید و برخی از خصوصیات الیاف تولید شده نظیر استحکام، ازدیاد طول و مورفولوژی الیاف تعیین و مورد بحث قرار گرفت. به طور کلی افزایش غلظت پلیمر در محلول ریسندگی، مقدار قطر الیاف، استحکام و ازدیاد طول تا حد پارگی را افزایش می‌دهد. با افزوده شدن پلیمر PVDF با توجه به افزایش گران‌روی، قطر الیاف زیاد شده و به دلیل طبیعت غیر کشسان PVDF مقدار استحکام و مدول اولیه افزایش پیدا کرده است اما مقدار ازدیاد طول الیاف دچار کاهش شده است. با افزوده شدن MWCNT مقدار مدول الیاف افزایش پیدا کرده است.