اثرات جایگزینی استئارات روی و نسبت اکسید روی/استئارات روی بر خواص رئولوژیکی و پخت لاستیک های پر شده با دوده

این پژوهش به بررسی جایگزینی استئارات روی (ZS) به عنوان فعال‌کننده و هم‌فعال‌کننده با اسید استئاریک (SA)، و تأثیر ZnO/ZS بر ویژگی‌های رئولوژیکی و پخت لاستیک‌های استایرن-بوتادین (SBR)، بوتادین (BR) و نیتریل-بوتادین (NBR) پرشده با دوده می‌پردازد. با وجود اینکه ZS سرعت واکنش پخت SBR، BR و NBR را به ترتیب به میزان ~119، 145 و 22 درصد افزایش داد، افزایش ZS حداکثر گشتاور را در رئومتر نوسانی (ODR) به ترتیب 13 و 17 درصد برای BR و NBR افزایش داد، در حالی که تغییر کمی برای SBR مشاهده شد. حداقل گشتاور در آزمون ODR نیز به ترتیب ~25 و 11 درصد برای BR و NBR در حضور ZS افزایش یافت، در حالی که SBR کاهش 8 درصدی را تجربه کرد. کاهش نسبت ZnO/ZS رفتار رئولوژیکی SBR را به یک بازگشت بعد از پخت تغییر داد. زمان پخت SBR از 15.09 به 11.31 دقیقه با کاهش مقدار ZnO/ZS از 2/1 به 1/1 کاهش یافت، در حالی که زمان اسکورچ تقریباً مشابهی در ترکیبات مبتنی بر BR و NBR مشاهده شد. کاهش مقدار ZnO/ZS حداکثر نرخ ولکانیزاسیون SBR را به میزان ~50 درصد (از 0.687 به 1.03 1/min) افزایش داد، در حالی که روند آن در ترکیبات BR و NBR به ترتیب ~53 و 20 درصد کاهش یافت. علاوه بر این، کاهش ZnO در فرمولاسیون حاوی ZS شیمیایی، پیوندزنی را به میزان ∼16 درصد (از 8.065 به 6.768×105 مول/گرم) و 4 درصد (از 0.278 به 0.268×105 مول/گرم) برای BR و NBR کاهش داد، در حالی که چگالی پیوندزنی SBR تغییر نکرد.